پاسخی به همای استخوان‌خوار سابق

این چند روزه درس و مشق رمقی نگذاشته بود و دوستان عزیز هم لطف می‌کردند و یا در کامنت‌دونی لینکی می‌گذاشتند یا ایمیل می‌کردند تا ببینم و از نا‌آگاهی به دور بمانم.

طفلک داریوش سجادی عزیز به ما لطف داشته و ما را مورد نوازش قرار داده که از ایشان متشکریم. و بسی ناراحتیم که چرا حامیان داخلی تلویزیون هما مشکل آگهی این رسانه را با نظام مقدس حل نکردند که دوست عزیز به جای گرفتن پی این و آن ، پی "نیکان" گرفت و آخر سر هم مردم نشد. یاد سگ اصحاب کهف هم بخیر. البته اگر اشتباه نکنم داریوش عزیز به اصحاب "کف" نزدیک‌تر است تا دیگران.

داریوش عزیز می‌داند که می‌دانم قصدش از نواختن آن کاریکاتور بی‌مقدار این بنده چه بوده است.چون نمی‌خواهم از کاسبی بیاندازمش، توضیح می‌دهم تا شاید اندکی روشن شود.

اولا، باید توضیح دهم که من اصلا شجاعت داریوش سجادی را ندارم که داد طرفداری از داشتن بمب اتمی سر می‌دهد و در اریزونا حمام آفتاب می‌گیرد. پیشنهاد می‌کنم خود و یاران محترمش تشریف ببرند زیر آفتاب گرم نطنز، برِ دلِ مرکز سانتریفوژ برنزه شوند.

ثانیا، وقتی کسی نیت سنجی می‌کند و البته ادعای روزنامه‌نگار بودن هم دارد، می‌تواند نظر طرف را هم جویا شود و بعد داد سخن سر دهد، نه آنکه در وبسایت حامی با خشم پارس کند و دم تکان دهد تا ارادتش اثبات شود...عزیزجان که همیشه آن عکس گریم کرده‌ات مرا یاد تازه عروس‌ها می‌اندازد... حقیقت را گریم نمی‌کنند.

تعجبم از رسانه‌ای به نام انتخاب است که آنقدر بی‌مایه شده که حتی هنگام درج کرسی شعر دوست عزیز، نامه‌ای نمی نویسد و نمی‌پرسد نظری داری یا نداری. آقای فقیهی انگار مدت‌هاست فقاهت را به باد داده و چیزهای دیگری جایگزینش کرده. احتمالا هم‌پیاله بودن با داریوش از نظر نشانه شناسی نکات خوبی برای ذهن شوخ بنده پدید خواهد آورد.

ثالثا، آیا توجه دارد که ممکن است چیزهایی که نوشته‌ خطا باشد و برای اثبات ننگ‌آمیز بودن کار بنده دیگران را هم مورد عنایت قرار داده و دودش به چشم کسانی برود که در داخل بی‌پناهند و دو روز بعد همین خزعبلاتت برای ایشان ایجاد مشکل کند؟ قدیم‌ها احتمالا مروت داشته‌، ولی رفع مشکلات شخصی به سبک کلاه‌برداران دیگر کمک به پرونده سازی برای بچه‌های داخل را لازم کرده است. نه؟

و اما توضیح در باب کاریکاتور کذایی:

سوال اول - آیا دیپلمات‌های ایرانی حاضر در عراق، نظامی هستند؟
الف- آری
ب- مگر غیر از این هم می‌شود؟
ج- همه نظامی‌ها که بد نیستند
د- هر سه جواب درست است

سوال دوم- آیا مقتدی صدر حامیانی ایرانی دارد؟
الف- بابا بی‌خیال، مگه خبر نداری؟
ب- هر وقت سرشو بزنی، تهشو بزنی ایرانه.
ج- وجود صدر نعمتی است برای توازن نیرو در عراق که ...
د- خب معلومه هرسه جواب صحیح است!

سوال سوم -...
سوال چهارم - ....
....


این همه نشانه گنده جلوی چشم حضرت‌عالی است، و اصلا به ضرر ایران نبوده و مشکلی درست نکرده، دستگیری دیپلمات‌های امنیتی ایران در عراق هم کاملا الکی بوده ... آنوقت می‌فرمایید کاریکاتور مزخرف بنده همسویی با پروپاگاندا و الباقی است؟ جاهل بودن بر نیت دیگران نباید باعث افزایش بیش از حد قند خون جنابعالی شود. شکر کمتر میل بفرمایید.

کمی وقایع اخیر را در عراق و لبنان مرور کنید. لابد جنابعالی ارتباطی میان ورود فشار به ایران و رخداد‌های منطقه نمی بینید. خب شاید نمره عینک‌تان مشکل دارد و به این راحتی‌ها نمی‌توان انتظار بیشتری از آن بزرگوار داشت.

این همه بعضی مقامات دارند لاپوشانی می‌کنند و می‌گویند کدام سلاح هسته‌ای؟ چه حرفی، چه پشمی، آنوقت جناب‌عالی حرف را از انرژی هسته‌ای حق مسلم ماست می‌بری به بمب اتمی حق مسلم ماست. لابد در دفاع از بمب و عشق به آن عارضه نشانه وفاداری حضرت‌عالی به آرمان‌هایی است که حامی جنابعالی بوده‌اند.

...

در باب پول هلندی و کاریکاتور و الباقی نوشتید. من این کاریکاتور را به خاطر پول هلندی نکشیدم. به خاطر نگرانی‌ام از عملکرد جنگ‌طلبان داخلی کشیدم که جنابعالی فعلا سراپا از قلب اریزونا ارادتمندشان شده‌اید، و چون حس می‌کنم می‌توانم به شما کمکی هر چند کوچک کنم، از مدیر مالی روز خواهش خواهم کرد پول آن کاریکاتور و چند تای دیگرش را حواله کند به جنابعالی تا خرج دوا و درمان روزگار افسردگی‌تان در آید. دیروز شماره آخر نیوزیک را که می‌خواندم فقط به فکر حضرتت بودم. آدمی که چون تو چرا باید استعدادش صرف برق انداختن سیب آقایان شود؟ حیف است! خلاق باش، و به جای پاچه‌گیری و مردم آزاری، همچون "همای" باش که استخوان خورد و مردمان نیازارد!

و اما دو نکته:

سایت انتخاب یا بازتاب حق انعکاس این مطلب را ندارند. اگر اهل کلامند، مثل روزنامه‌نگاران حرفه‌ای، با واسطه ایمیل سوال می‌کنند و جواب می‌گیرند. اگر اهل دلالی هستند، حرفی دیگر است. در ضمن اگر از من سوال دارید، از خودم بپرسید جناب آقای "هما"ی سابق!

تکمله: هر از گاهی احوالت را از دوست مشترک‌مان می پرسم و البته آرزو می‌کنم که شرایطی فراهم شود که کمی درس روزنامه‌نگاری بخوانی تا از این زورنامه‌نگاری رها شوی. حیفت است ببم جان!
شکوائیه نیک آهنگ کوثر از سایت انتخاب

دوستان محترم سایت انتخاب:

مخاطب این مطلب شما هستید نه نویسنده مهمان سایت شما. اگر ایشان در دفاع از نظر شخصی خود حرفی داشت، بهتر است در رسانه شخصی‌اش منعکسش کند.

به هزار و یک دلیل تا پایان یافته تلقی شدن دعواهای